DIJAGNOSTICKI PROCEDURI ZA KRVARENJE VO IZMETOT

По исклучувањето на горниот дел од дигестивниот тракт како извор на крварење, колоноскопијата е дијагностичка и терапевтска метода на избор при евалуација на крварење од долниот дел на дигестивниот систем. Предностите се можноста за јасно идентификување на местото на крварење, можноста за земање примероци за патохистолошка анализа, како и можноста за терапевтско дејство. Колоноскопијата се препорачува да се изврши во рок од 24 часа од хоспитализацијата кај пациенти со континуирано крварење или други фактори на ризик.

Други дијагностички методи вклучуваат:

сцинтиграфија со сопствени еритроцити – методот бара активно крварење за време на снимањето и е непрецизен и може да ја одреди само областа во абдоменот каде што се наоѓа изворот на крварење
КТ-ангиографија – може да помогне во прецизно пронаоѓање на местото на крварење, но не постои можност за терапевтска интервенција, пациентот е изложен на зрачење, а се користи интравенски контраст со ризик од алергиски реакции или оштетување на бубрезите.
класична ангиографија – се користи во случај на хемодинамска нестабилност кога не е можно да се направи колоноскопија и овозможува прецизна локализација на крварењето и истовремено терапевтско дејство – транскатетерската емболизација на крвав сад овозможува запирање на крварењето во висок процент на случаи; но носи и ризик од компликации
Самата дијагностичка процедура ќе зависи од клиничкиот контекст на индивидуалниот пациент. Во случај изворот на крварење да не е јасно утврден со горенаведените методи, се препорачува да се изврши дополнителен дијагностички третман, како што е ентероскопија (ендоскопски преглед на дел од тенкото црево) или ендоскопија на тенкото црево со видео капсула. . Кај пациенти чие крварење престанало, индицирано е набљудување и понатамошен третман во случај на можно повторно крварење.

Scroll to Top